پنج شنبه 17 بهمن 1404 - Feb 05 2026
نظر به تأکید ویژه رهبر انقلاب بر ضرورت حفظ انسجام ملی ایجاد شده در کشور بعد از جنگ ۱۲ روزه،و هشدار ایشان نسبت به خدشهدار کردن این وحدت و با عنایت به آنکه طرح مباحث ناموجه نسبت به رئیسجمهور در شرایط فعلی نتیجهای جز تشدید دودستگیها ندارد، بنابراین میتوان اذعان داشت حمایت و قدردانی از مسعود پزشکیان امری در راستای «اتحاد مقدس»ی است که مورد تأکید رهبری است.
رئیسجمهور در آیین تجدید میثاق اعضای هیئت دولت با بنیانگذار کبیر انقلاب اسلامی گفت: تفرقه ایجاد کردن در داخل کشور و در بین کشورهای اسلامی خدمت به همان اسرائیلی است که دم از جنگیدن با او میزنید؛ نمیخواهد با اسرائیل بجنگید؛ اگر وحدت داشته باشیم، او جرات نمیکند به مسلمانان به چشم چپ نگاه بکند.
رئیس قوه قضاییه گفت: چندی پیش، یک جمع به اصطلاح سیاسی، بیانیهای را در راستای خواست دشمن صادر کرد؛ امید دارم آنهایی که از روی غفلت یا اغراض خاص، این بیانیه را صادر کردند، از مسیر اشتباهشان بازگردند و رویه خود را اصلاح کنند؛ البته طبیعی است که دادستان تهران در این راستا، به تکلیف قانونی خود عمل خواهد کرد.
وزیر خارجه در گفتوگوی تفصیلی با ایرنا در پاسخ به برخی انتقادها از عملکرد خود میگوید: «ما از مجموع اختیاراتی که داشتیم استفاده کرده و طراحی انجام دادهایم. مذاکرات پیش از جنگ در وزارت امور خارجه طراحی شده بود و ما در چارچوب مشخصشده توانستیم جلو برویم. این چارچوب اجازه نمیدهد در مذاکره هر موضعی که بخواهید بگیرید، چون هدف مذاکره روشن است و نمیتوانید خارج از آن هدف حرکت کنید.»
«نادیده گرفتن تفاوت بنیادی میان پرونده هستهای ایران و موارد عراق، سوریه و لیبی، بزرگترین خطای تحلیلی دولت ترامپ بود. این برداشت نادرست تا حد زیادی تحت تأثیر نخستوزیر اسرائیل، بنیامین نتانیاهو شکل گرفت؛ کسی که هویت سیاسی خود را بر مخالفت با بلندپروازیهای هستهای ایران استوار کرده است.» «نادیده گرفتن تفاوت بنیادی میان پرونده هستهای ایران و موارد عراق، سوریه و لیبی، بزرگترین خطای تحلیلی دولت ترامپ بود. این برداشت نادرست تا حد زیادی تحت تأثیر نخستوزیر اسرائیل، بنیامین نتانیاهو شکل گرفت؛ کسی که هویت سیاسی خود را بر مخالفت با بلندپروازیهای هستهای ایران استوار کرده است.»
دیپلمات پیشین ایران درباره تعامل با کشورهای منطقه براساس اصول امنیت ترکیبی تصریح کرد: با توجه به نوع روابط ایران با کشورهای مختلف منطقه، باید الگوهای متفاوتی داشته باشیم و بدانیم در منطقه میان میان ناامنی، تهدید و درک از تهدید تفاوت وجود دارد و ما باید درک از تهدید را مدیریت کنیم. یک چتر امنیتی باید بر همه روابط ما حاکم باشد؛ چتری مبتنی بر اعتمادسازی و ایجاد صلح و ثبات.
